Aanpassingen voor chronisch zieken: hoever moet je gaan?

Personeel & organisatie

Aanpassingen voor chronisch zieken: hoever moet je gaan?

Volgens de Wet gelijke behandeling is de Nederlandse werkgever verplicht om het voor arbeidsgehandicapten/chronisch zieken mogelijk te maken om hun werk te doen. Maar hoever moet je hierin gaan?

Het ministerie van Financiën heeft een werknemer met obesitas type II. Hij heeft een BMI van 35, wat neerkomt op ongeveer 120 kilo bij een lengte van 1,85 meter. Deze ziekte kan worden gekwalificeerd als een chronische ziekte zoals bedoeld in de wet. Door zijn ziekte heeft deze werknemer een probleem met het betreden van het gebouw waarin hij werkt. Het ministerie is te betreden door één van de vier draaideuren aan de voorkant. Deze komen uit in de centrale hal van het gebouw. De draaideuren hebben echter een weegmat, waardoor de deur blokkeert en een alarm af gaat als het maximumgewicht, dat blijkbaar beneden de 120 kilo ligt, wordt overschreden. De werknemer heeft hierdoor meerdere keren vastgezeten in de draaideur. Naast elke draaideur bevindt zich een openslaande deur. Deze deur is alleen te gebruiken met een pas waarvoor autorisatie is gegeven door de leidinggevende. De werknemer vindt dat hij gediscrimineerd wordt omdat hij gebruik moet maken van de openslaande deuren en wil dat de draaideuren worden aangepast.

Discriminerend en stigmatiserend

De werkgever, de minister, stelt voor dat de werknemer van de openslaande deuren naast de draaideur gebruikmaakt. De werknemer wil hier niets van weten. Volgens de werknemer is deze oplossing discriminerend. Het leidt er namelijk toe dat hij de mindervalideningang moet gebruiken terwijl hij niet mindervalide is. Bovendien moet hij autorisatie aanvragen. En collega’s stellen vragen over het gebruik van de openslaande deuren, dat vindt hij stigmatiserend. Daar komt nog bij dat de autorisatie geen oplossing is voor het betreden van het gebouw via de parkeergarage. Daar werkt de autorisatie niet, en moet de werknemer de beveiliging bellen. De werknemer wil daarom dat de werkgever de ingangen zo aanpast dat hij, net als ieder ander, via de draaideur naar binnen kan. Dit kan worden bewerkstelligd via een infraroodsysteem. De werkgever heeft aangegeven dat het aanpassen van de draaideur zo’n €300.000,- kost, wat volgens hem te kostbaar is.

Belangenafweging

Een aanpassing zoals bedoelt in de Wet gelijke behandeling chronische ziekte is doeltreffend als deze geschikt is om de bedoelde belemmeringen weg te nemen. Hierbij hoeft een werkgever echter niet altijd de aanpassing te verrichten die de werknemer vraagt, er mag ook een doeltreffend alternatief worden geboden. De vraag of een aanpassing al dan niet doeltreffend is, wordt beantwoord door een belangenafweging. Enerzijds de belangen van de persoon met de chronische ziekte en anderzijds de belangen van de werkgever.

Dat de werknemer de situatie met de openslaande deuren en de parkeergarage als stigmatiserend ervaart, betreurt het college, maar de werkgever heeft voldaan aan de wettelijke verplichtingen.

Voldoende doeltreffend

CollegeVoorDeRechtenVanDeMens11Het College van de Rechten van de Mens is het eens met de werkgever dat het plaatsen van een infraroodsysteem, wat neerkomt op een kostenpost van €300,000,-, niet gevraagd kan worden van de werkgever. De werkgever heeft met de openslaande deuren al een aanpassing gemaakt die voldoende doeltreffend is. Het is hierbij wel van belang dat de autorisatie zo makkelijk mogelijk wordt gemaakt, en voor langere periode wordt verleend. Dat de werknemer niet vanuit de parkeergarage naar binnen kan, kan worden opgelost door aan te bellen bij de beveiliging. De toegang vanuit de parkeergarage moet nu eenmaal aan extra veiligheidsmaatregelen voldoen. Dat de werknemer de situatie met de openslaande deuren en de parkeergarage als stigmatiserend ervaart, betreurt het college, maar de werkgever heeft voldaan aan de wettelijke verplichtingen. De werknemer wordt namelijk voldoende in staat gesteld om deel te nemen aan het beroepsleven. Het college gaat dus niet mee in het beroep van werknemer op discriminatie.

Het houdt ergens op

De sky is dus toch niet the limit. Het houdt ergens op. Een werkgever is wel verplicht om aanpassingen te maken indien deze nodig zijn, maar deze verplichting strekt niet zo ver dat precies datgene gedaan moet worden waar de werknemer om verzoekt. Er moet altijd een belangenafweging te worden gemaakt.

Daphne van Zelst en Jacobien Sap zijn bij HVG werkzaam bij de praktijkgroep Arbeidsrecht in Amsterdam.